فوریت‌های پزشکی در مطب دندانپزشکی

فوریت های پزشکی در نگاه اول با مفهوم “موفقیت” مطب دندانپزشکی مغایر به نظر می رسد. با این حال، واقعیت این است که اورژانس های پزشکی می توانند در محیط مطب دندانپزشکی رخ دهند. به عنوان ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی، ضروری است که فرهنگ ایمنی را در مطب خود ایجاد کنیم، هم برای بیمارانمان و هم برای کسانی که در این محیط کار می کنند.

دکتر اStanley Malamed تقریباً 50 سال در این زمینه تدریس، سخنرانی و نوشته است و سؤالات زیادی از پزشکان در رابطه با این موضوع دریافت کرده است. در اینجا برخی از رایج ترین سؤالات و پاسخ های او آورده شده است.

چگونه می توانیم در محیط مطب دندانپزشکی اورژانس پزشکی را تعریف کنیم؟


دندانپزشکان پزشکانی هستند که در بهداشت دهان و دندان تخصص دارند. مسئولیت دندانپزشکان شامل تشخیص بیماری های دهان، ارتقای سلامت دهان و پیشگیری از بیماری و ایجاد برنامه های درمانی برای حفظ یا بازیابی سلامت دهان و دندان بیماران است. اورژانس پزشکی به عنوان “یک آسیب یا بیماری حاد که خطری فوری برای زندگی یک فرد ایجاد می کند” تعریف می شود.

در محیط مطب دندانپزشکی، اورژانس پزشکی ممکن است به عنوان هر اتفاقی تعریف شود که در آن پزشک باید درمان بیمار را متوقف کند، زیرا نگرانی اصلی آنها در آن لحظه محافظت از جان بیمار است.

آیا فوریت های پزشکی در مطب های دندانپزشکی رخ می دهد؟

متاسفانه بله. بررسی‌های مربوط به بروز فوریت‌های پزشکی، در کشورهای سراسر جهان، نشان داده است که هر 2 تا 4 سال یک‌بار یک اورژانس پزشکی در مطب دندان‌پزشکی رخ می‌دهد. %30 از پاسخ دهندگان (N=512) سنکوپ، واکنش اپی نفرین و/یا افت فشار خون وضعیتی را در 12 ماه گذشته دیده بودند.

رایج ترین فوریت های پزشکی کدامند؟

سنکوپ (غش) شایع ترین اورژانس پزشکی است که در همه نظرسنجی های منتشر شده گزارش شده است و 39٪ تا 50.3٪ از کل اورژانس های پزشکی در مطب را تشکیل می دهد. سایر اورژانس‌های پزشکی رایج عبارتند از: درد آنژین،آسم حاد ، تشنج، هایپرونتیلاسیون، هیپوگلیسمی و آلرژی خفیف یا متوسط. اورژانس های پزشکی حاد تهدید کننده زندگی، کمتر رایج هستند، اما شامل سک، آنافیلاکسی و ایست قلبی می شوند.

آیا می توانیم از وقوع فوریت های پزشکی پیشگیری کنیم یا آن را به حداقل برسانیم؟

بله در بیشتر اوقات اما نه همیشه . تقریباً 75 درصد از رایج ترین فوریت های پزشکی مربوط به استرس است. بیمار یک بیماری زمینه‌ای دارد که در حالت استراحت، بدون علامت باقی می‌ماند، اما زمانی که استرس – از نظر فیزیولوژیکی یا روانی – تشدید می‌شود.

اورژانس های پزشکی مرتبط با استرس شامل تشدید آسم غیر آلرژیک (به عنوان مثال، ناشی از ورزش)، آنژین پایدار و صرع است. تحت استرس، هر کسی می تواند سنکوپ را تجربه کند (یعنی غش). با این حال، این احتمال بسیار بیشتر است که افراد مبتلا به آسم در هنگام استرس دچار مشکل حاد تنفسی شوند (مانند اسپاسم برونش)، بیماران مبتلا به آنژین درد قفسه سینه و افراد مبتلا به صرع ممکن است تشنج داشته باشند.

چگونه از فوریت های پزشکی مرتبط با استرس جلوگیری کنیم؟

بررسی های منتشر شده نشان داده است که 55 درصد از فوریت های پزشکی در مطب دندانپزشکی در حین یا بلافاصله پس از تجویز بی حس کننده های موضعی ایجاد شده است، در حالی که 22 درصد در طول درمان دندانپزشکی رخ داده است.

دو عامل مهم در بروز فوریت های پزشکی در محیط مطب دندانپزشکی عبارتند از:

  • عدم شناخت یا نادیده گرفتن ترس ها و اضطراب های دندانی بیمار.
  • کنترل ناکافی درد.

ترس و اضطراب دندانپزشکی بیمار را بشناسید و درمان کنید


ترس از سوزن – تریپانوفوبیا – بسیار رایج است. تشخیص ترس بیمار از تزریق در پیشگیری از اورژانس های پزشکی مرتبط با استرس بسیار مهم است. ممکن است بیمار از پرسنل بخش در مورد تزریقات سؤالاتی بپرسد، به عنوان مثال، “آیا پزشک تزریق را خوب انجام می دهد؟” این اطلاعات باید قبل از تجویز بی حسی موضعی به پزشک اطلاع داده شود.

ممکن است بیماران از پزشک یا متخصص بهداشت خود بپرسند: “آیا برای انجام این کار باید به من آمپول بزنید؟” یا بگویید: «از تزریق متنفرم، اما وقتی بی‌حس شدم، حالم خوب است.»

دو عامل مهمی که بیماران هنگام انتخاب دندانپزشک در نظر می گیرند، ابتدا درمانی است که ضرری ندارد. و دیگری تکنیک تزریق بدون درد.

اورژانس های پزشکی ناشی از استرس در طول تجویز بی حسی موضعی را می توان با موارد زیر جلوگیری کرد (یا به حداقل رساند):

  • موقعیت قرارگیری بیمار برای تزریق،
  • استفاده از آرامبخش.

موقعیت یابی:

سنکوپ زمانی رخ می دهد که یک بیمار سوزن هراس در حالی که در وضعیت عمودی نشسته است، تزریق را دریافت کند. این را می توان با قرار دادن بیمار در وضعیت خوابیده به پشت در حالی که پاهایش کمی بالا رفته است درمان کرد ، در نتیجه جریان خون به مغز افزایش می یابد. صندلی دندانپزشکی برای این موقعیت ایده آل است. هوشیاری معمولاً در عرض 10 ثانیه به دست می آید. با قرار دادن بیمار در وضعیت خوابیده به پشت (یا تا جایی که بیمار اجازه می دهد) می توان از سنکوپ پیشگیری کرد.

آرام بخش:

دندانپزشکان ابزارهای زیادی برای از بین بردن ترس و اضطراب بیمار در اختیار دارند. تکنیک های رایج عبارتند از iatrosedation و pharmacosedation.10

  • Iatrosedation به عنوان تکنیک‌های غیردارویی آرامش تعریف می‌شود و شامل استفاده از موسیقی، ویدئو آرامش بخش و عینک واقعیت مجازی.
  • تکنیک‌های دارویی شامل آرام‌سازی حداقل با اکسید نیتروژن و اکسیژن، داروهای خوراکی (مانند تریازولام)، و آرام‌بخشی متوسط ​​داخل وریدی است.

کنترل درد کافی را در طول درمان فراهم کنید.

جمله درد می کند – نشان دهنده استرس فیزیولوژیکی و روانی قابل توجهی برای بیمار است. خوشبختانه، دندانپزشکی دارای داروهای بی حس کننده موضعی عالی است که هم بی خطر هستند (در صورت استفاده صحیح) و هم تقریباً در تمام موقعیت های بالینی بسیار مؤثر هستند.

با این حال، فقدان کنترل درد کافی مسئول 22 درصد اورژانس‌های پزشکی گزارش‌شده توسط هیرویوکی ماتسوورا بود. کنترل درد کافی اغلب دشوار است. اغلب، این موقعیت ها در طول درمان دندان های آسیاب فک پایین رخ می دهد.

در دسترس بودن داروهای بی حس کننده موضعی مختلف، بی حس کننده های موضعی بافر، و تکنیک های تزریقی خاص (مانند بلوک عصب فک پایین Gow-Gates، بی حسی داخل استخوانی) می تواند به افزایش میزان موفقیت در این موقعیت های بالینی دشوار کمک کند.

نتیجه:

اورژانس های پزشکی می توانند در مطب دندانپزشکی رخ دهند. فرهنگ ایمنی مستلزم تلاشی از جانب مطب دندانپزشکی برای جلوگیری هر چه بیشتر از این اتفاقات است. شناخت و مدیریت ترس های بیمار و کنترل کافی درد در کنار هم می تواند از 75 درصد اورژانس های پزشکی که در مطب های دندانپزشکی مشاهده می شود جلوگیری کند.

منبع: انجمن دندانپزشکی امریکا

دیدگاهتان را بنویسید

منو

سبد خرید کد کوپن دارید؟
  • هیچ محصولی در سبدخرید نیست.